محققان دریافته اند افرادی که تنها زندگی می کنند در مقایسه با آنهایی که در کنار خانواده عمر خود را سپری می کنند، ۸۰ درصد بیشتر در معرض ابتلاء به افسردگی هستند.

پژوهشگران فنلادی می گویند، شرایط بد مسکونی برای زنان و نبود حمایت های اجتماعی برای مردان از عواملی اصلی ابتلا به افسردگی در افرادی است که تنها زندگی می کنند

سازمان خیریه مایند (Mind) که در زمینه سلامت روانی فعالیت می کند، اعلام کرد: باید چاره ای برای افرادی که تنها زندگی می کنند فراهم آورده شود تا آنان بتوانند مشکلات خود را بیان کنند.

پژوهشگران در این مطالعات تاکید داشته اند، تعداد خانوارهای تک نفره در کشورهای غربی در طی ۳۰ سال گذشته افزایش یافته است. از هر سه نفر در انگلیس و آمریکا یک نفر تنها زندگی می کنند.

نتایج این تحقیقات در نشریه علمی ‘Bio Med Central ‘ منتشر شده است.

در این بررسی ۱۶۹۵ مرد و ۱۷۷۶ زن فنلاندی در سنین کاری مورد مطالعه قرار گرفتند. آنها به طور متوسط ۶/۴۴ سال سن داشتند.

این افراد در سال ۲۰۰۰ در پرسشنامه ای به این سوال جواب دادند که آیا تنها زندگی می کنند یا با افراد دیگر.

آنها همچنین به سوال های دیگر در مورد شرایط کاری، درآمد، شرایط مسکونی، حمایت های اجتماعی، مقام کاری و جنبه های دیگر زندگی از جمله کشیدن سیگار و مصرف مشروبات الکلی جواب دادند.

پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که افرادی که تنها زندگی می کردند در طول دوران انجام این تحقیقات بین ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸ ، هشتاد درصد بیشتر داروهای ضد افسردگی خریداری کرده اند.

دکتر لورا پولکی راباک، سرپرست گروه تحقیقات در موسسه ‘بهداشت کار’ در فنلاند گفت : خطر بروز اختلالات روانی در افرادی که تنها زندگی می کنند، به مراتب بیشتر است.

دکتر راباک گفت: ‘در این نوع تحقیقات معمولا خطر ابتلا به افسردگی دست کم گرفته می شود، زیرا همان کسانی که بیشتر در معرض این خطر قرار دارند کسانی هستند که در دوران تحقیقات از تکمیل کردن پرسشنامه های بعدی خودداری می کنند. ما همچنین نمی توانیم دقیقا مشخص کنیم که عدم درمان افسردگی تا چه حد در بین افراد متداول است.’

محققان می گویند که زندگی با دیگران پشتوانه عاطفی برای افراد فراهم می آورد و به ادغام شدن در جامعه کمک می کند.

در این تحقیقات آمده که تنها زندگی کردن احساس انزوا و عدم اطمینان به همراه دارد که می تواند در بروز اختلالات روحی موثر باشد.

بث مورفی، رئیس اطلاع رسانی سازمان خیریه مایند گفت افزایش تعداد کسانی که تنها زندگی می کنند تاثیر واضحی بر سلامت روانی جامعه دارد.

به گفته وی تنهایی و انزوا باعث می شود که مردم کمتر روزنه ای برای ابراز احساسات خود پیدا کنند. ابراز احساسات امری است که قطعا می دانیم به بهبود و سلامت روانی کمک می کند.

وی افزود:بنابر این لازم است به جای آنکه فقط بر داروهای ضد افسردگی اتکا کنیم، برای افرادی که تنها زندگی می کنند شیوه های مناسب تر، مانند گفتار درمانی فراهم آوریم تا بتوانند در فضایی امن درباره مشکلاتشان صحبت کنند.

منبع: پزشکان بدون مرز