یک درمان راهگشا نوید می دهد که با کاوش توسط الکترودها در مغز افرادی که از افسردگی رنج می برند زندگی آنها را دگرگون سازد.  این درمان فوق العاده برای کسانی است که معالجه دارویی را امتحان کرده اما هیچ بهبودی در وضعیت خود احساس ننموده اند.

اکنون، پس از نتیجه گیری های مثبت در آزمایش  های بالینی، ابداع کننده  این روش غیر معمول امیدوار است که سازمان غذا و دارو [ایالات متحده آمریکا] بزودی این روش معالجه  را مورد تایید قرار  دهد.  این درمان، که با عنوان تحریک عمقی/عمقی مغز، نامیده می شود برای بیش از یک دهه برای مقابله با اختلال های حرکتی مانند بیماری پارکینسونز مورد استفاده بوده است.

این روش شامل مته کردن دو سوراخ در جمجمه بیمار و فرستادن الکترودهای باتری ای با قطری کمی بیش از یک میلیمتر به درون مغز است.  پس از آن پزشکان جریان های الکتریکی بسیار ضعیفی – تقریبا یک هزارم توانی که برای روشن کردن یک چراغ قوه لازم است – را به درون مغز می فرستند.

هلن میبرگ، عصب شناسی که پیشگام استفاده از این روش در درمان افسردگی [مزمن] است، تصمیم گرفت بخشی از مغز که با عنوان ناحیه 25 شناخته می شود را هدف بگیرد.  در حالی که ناحیه ای که به طور مستقیم تحت تاثیر الکترودها قرار می گیرد از نظر اندازه بیشتر از یک نخود فرنگی نیست، اما تاثیر کلیدی بر حال و هوای روحی بیمار می گذارد.

دکتر میبرگ ادعا دارد که مشاهده کرده است بیماران پس از دریافت درمان بلادرنگ سرزنده تر می شوند –  [برای نمونه] یکی از آنها به طور خودجوش آغاز به صحبت درباره شکوفه های زعفران نمود و توضیح داد که پدیدار شدن این گلها اولین نشانه بهار و نمادی برای تولد دوباره و از نو آغاز کردن است.

در گفت و گویی با سی.ان.ان.، دکتر میبرگ اظهار داشت که آزمایش های ابتدایی در تورانتو در سال 2003 از نظر احساسی فراتر از تحمل بود، چرا که بیمارانی که در تمام عمر خود توسط این بیماری ناتوان شده بودند به ناگهان تغییر کاملی در دیدگاه خود داشتند.  او افزود: "من گریه های زیادی [از سر شوق] کردم." 

منبع: پژوهشکده علوم شناختی