فقدان تماس:

 الف- از دست دادن پدر و مادر

ب_ از دست دادن بستگان مانند دوست یا فردی نزدیك (از دست دادن به معنای مرگ، طلاق، جدایی، ترك كردن، بستری شدن در بیمارستان به علت بیماری دراز مدت).

 ج- بیماری دراز مدت كودك و بستری شدن در بیمارستان كه باعث جدایی كودك و خانواده می شود.

 انتظار از دست دادن (واقعی):

 الف- انتظار از دست دادن والدین یا نزدیكان دیگر، مدتها قبل از وقوع حادثه، مأیوس شدن از افرادی كه تكیه گاه هستند. ب- انتظار دریافت پاداش بزرگ برای انجام كاری كه هیچ گاه تحقق یافتنی نیست.

 انتظار از دست دادن (خیالی):

 انتظار از دست دادن (توهم كه با واقعیت منطبق نیست و برای مدت زمان طولانی)

 وقایع تضعیف كننده حرمت خود:

الف_ اشكال در برقراری ارتباط با دیگر كودكان

ب- در معرض تهدید قرار گرفتن به مدت طولانی

 ج_ احساس متفاوت بودن از گروه همگنان د- احساس عدم پذیرش توسط والدین هـ – احساس عدم پذیرش توسط دیگران و- احساس مورد تنفر بودن.

وارونه شدن ارزشی هدف:

الف- تغییر ناگهانی در عشق و علاقه نسبت به دیگران و تبدیل آن به نفرت.

 ب- تغییر ناگهانی «احترام به خویش» و تبدیل آن به تنفر از خود، داشتن احساس بد نسبت به خویشتن در پی یك واقعه.

 زمینه:

 الف- وجود افسردگی در افراد نزدیك خانواده

ب- تنبیه شدید توسط یكی از والدین

 ج- حمایت بیش از حد یكی از والدین یا جدا شدن از دیگر كودكان

 د- اجرای مقررات سخت توسط یكی از والدین

 هـ – داشتن گذشته أی كه در آن والدین اشتباهات را یادآور می شوند اما اشاره أی به نكات مثبت ندارند.

 شواهد تجربی نشان داده اند تلقینهای منفی كه به طور معمول در افراد افسرده وجود دارند، ممكن است موجب خلق افسرده در آزمودنیهایی شود كه قبلاً افسرده نبوده اند.

 مشخصه بارز افراد افسرده داشتن دیدگاه منفی نسبت به خود است. به نظر فرد افسرده، دنیا و آینده دشوار و غیرقابل تحمل است. حتی آن گروه از پژوهشگرانی كه شواهد ناچیزی برای تأیید تقدم شناخت در علت شناسی افسردگی بدست آورده اند (لوینیسن- لارسن- فرانكلین 1981) دریافته اند افسردگی حتی وقتی یك بار اتفاق بیافتد، شیوه شناختی منفی تر شده و مدت زمان طولانی تر می شود.

منبع: روان شناسی اضطراب