تبلیغات
همه چیز در مورد افسردگی - مطالب افسردگی‌ خفیف‌ (دیس‌تایمی‌)

همه چیز در مورد افسردگی

چگونه به یک فرد افسرده کمک کنیم؟... (بخش دوم)

* از گفتن این جملات خودداری کنید:


- این فقط در فکر توست.

- همه ما زمان هایی این طور می شویم.

- نیمه پر لیوان را ببین.

- تو چیزهای زیادی برای خوشحال بودن داری.

- تو که مشکلی نداری که ناراحتی.


زمانی که به یک فرد افسرده کمک می کنید از خودتان مراقبت کنید.

این یک غریزه طبیعی است که بخواهید مشکلات افرادی را که دوستشان دارید، حل کنید اما شما نمی توانید فرد افسرده را کنترل کنید ولی می توانید مراقبت از خودتان را کنترل کنید. سلامت ماندن ، نه تنها برای خودتان مهم است، برای کمک به فرد افسرده نیز از اهمیت ویژه ای دارد. توصیه مهماندار هواپیما را به یاد بیاورید: قبل از کمک به دیگران ماسک اکسیژن خود را بگذارید.


ادامه مطلب


پرسش‌هایی برای پرسیدن از پزشک

آماده کردن پرسش‌هایی از قبل به بیماران کمک می‌کند تا گفتگوی معنی‌دارتر و هدفمندتری با پزشک خود درباره وضعیت‌شان داشته باشند. بیماران می‌توانند پرسش‌های زیر را در ارتباط با افسرده‌خویی از پزشکشان بپرسند:

  • آیا شما در درمان افسردگی و سایر اختلالات روانی تخصص دارید؟
  • چرا فکر می‌کنید که من افسرده‌خویی دارم نه افسردگی عمده؟
  • آیا من به دلیل افسرده‌خویی، در معرض خطر بیشتری برای سایر بیماری‌ها هستم؟
  • آیا این احتمال وجود دارد که افسرده‌خویی من خود به خود برطرف گردد؟
  • آیا درمان افسرده‌خویی من از طریق دارو درمانی خواهد بود؟
  • چه نوع دارو درمانی برای من مناسب‌تر است؟
  • دارو درمانی من چقدر طول خواهد کشید؟
  • چند وقت پس از شروع دارو درمانی، نشانه‌های بهبودی در من ظاهر خواهد شد؟
  • بهترین روش درمان برای من چیست؟
  • درمان من چقدر طول خواهد کشید؟
  • چقدر طول می‌کشد تا خودم یا دیگران متوجه تغییر در حالتم شوند؟
  • آیا سبک زندگی متفاوتی را برای من پیشنهاد می‌کنید که به وضعیتم کمک کند؟
  • چگونه می‌توانم از بازگشت نشانه‌های افسرده‌خویی جلوگیری کنم؟


ادامه مطلب


  • نظرات() 
  • نوع مطلب :افسردگی‌ خفیف‌ (دیس‌تایمی‌) ،
  • درمان و جلوگیری از افسرده‌خویی

    تنها 10 درصد احتمال دارد که نشانه‌های افسرده‌خویی بدون درمان، خود به خود از بین برود. درمان افسرده‌خویی مشکل است امّا غالباً به از بین رفتن کامل نشانه‌ها می‌انجامد، هر چند ممکن است برای پیشگیری از بازگشت آن‌ها به طور همیشگی ادامه یابد. معمولاً تنها هنگامی که افسرده‌خویی به افسردگی عمده تبدیل می‌گردد متخصصان سلامت روان مورد مشاوره قرار می‌گیرند، گرچه افسرده‌خویی به تنهایی ممکن است به الکلی شدن یا خودکشی بیانجامد. در بسیاری موارد، افسرده‌خویی هم از طریق روان درمانی و هم از طریق دارو درمانی درمان می‌گردد.

    روان‌درمانی به آموزش مهارت‌های وفق‌پذیری و روش‌های موثرتر برای برخورد با مشکلات زندگی می‌پردازد. این روش همچنین نشانه‌ها و هر نوع مصرف مواد را هدف می‌گیرد. یکی از روش‌های روان درمانی که غالباً مورد استفاده قرار می‌گیرد، درمان رفتار شناختی ( CBT ) است. در این روش، درمانگر بیمار را به حرف می‌گیرد تا بینش بهتری نسبت به او به دست آورد و الگوهای منفی فکری یا رفتاری مربوط به افسرده‌خویی را تغییر می دهد. گاهی اوقات به بیمار در بین جلسات روان درمانی، «تکلیف خانگی» داده می‌شود. درمان رفتار شناختی به بیماران می‌آموزد که از اعمال خود، رضایت بیشتری کسب کنند و به حل مسائل بپردازند.


    ادامه مطلب


  • نظرات() 
  • نوع مطلب :افسردگی‌ خفیف‌ (دیس‌تایمی‌) ،
  • روش‌های تشخیص افسرده‌خویی

    پیش از تشخیص افسرده‌خویی، باید آزمایش‌های پزشکی کاملی صورت گیرد تا مشخص شود که نشانه‌های بیماری‌های دیگری با افسرده‌خویی اشتباه گرفته نشده باشد. بسیاری از دارو درمانی‌های طولانی مدّت (مثل کورتیکواستروئید) یا بیماری‌های مزمن (مثل کم کاری تیروئید و کم‌خونی) می‌توانند باعث به وجود آمدن نشانه‌های مشابهی با افسرده‌خویی گردند.

    تشخیص افسرده‌خویی با ارزیابی سلامت روانی که توسط یک پزشک یا یک متخصص سلامت روان صورت می‌گیرد آغاز می‌شود. این ارزیابی شامل به دست آوردن تاریخچه کامل نشانه‌ها (زمان شروع، طول مدّت ماندگاری و میزان شدّت آن) است. همچنین باید مشخص شود که آیا بیمار این نشانه‌ها را قبلاً نیز داشته است یا نه و در صورتی که داشته، درمان شده است یا نه. پزشک همچنین اطلاعاتی راجع به مصرف الکل و دارو توسط بیمار جمع‌آوری می‌کند و این که سایر اعضای خانواده او دچار انواع افسردگی، نظیر افسرده‌خویی یا افسردگی عمده، بوده‌اند یا نه. اگر سابقه افسردگی در هر یک از اعضای خانواده بیمار وجود داشته باشد، روش و اثربخشی درمان باید گزارش شود.

    معیارهای خاصی برای تشخیص افسرده‌خویی وجود دارد که عبارتند از:


    ادامه مطلب


  • نظرات() 
  • نوع مطلب :افسردگی‌ خفیف‌ (دیس‌تایمی‌) ،
  • علائم و نشانه‌های افسرده‌خویی

    نشانه‌های افسرده‌خویی از یک بیمار به بیمار دیگر ممکن است کاملاً متفاوت باشد. نشانه‌های عمومی عبارت است از کاهش فعالیت، اثر بخشی یا عملکرد. اغلب نشانه‌های افسرده‌خویی مشابه افسردگی عمده هستند امّا نه به آن شدّت. به دلیل آن که بیماران افسرده‌خو معمولاً نشانه‌های خود را عادی تلقی می‌کنند، نشانه‌های بیماری ممکن است قبل از خود بیمار، توسط دیگران تشخیص داده شود. علائم و نشانه‌های افسرده‌خویی عبارتند از:

    •   تغییر حال. بیماران معمولاً احساس غمگین بودن، ناامیدی، ناکامی یا بی‌احساسی (فقدان هیجان) دارند. این گونه بیماران معمولاً دچار بدبینی هستند و حس می‌کنند که همه چیز در زندگی سرانجام بدی پیدا خواهد کرد. حساسیت فزاینده عاطفی و هیجانی و گریه‌کردن دوره‌ای از دیگر نشانه‌های افسرده‌خویی است. خشم فزاینده، زودرنجی، تحریک‌پذیری و بداخلاقی، به ویژه در کودکان، از دیگر نشانه‌های قابل ذکر است.


    ادامه مطلب


  • نظرات() 
  • نوع مطلب :افسردگی‌ خفیف‌ (دیس‌تایمی‌) ،
  • علل و عوامل خطر افسرده‌خویی

    علّت افسرده‌خویی کاملاً شناخته شده نیست. اعتقاد بر این است که تغییرات در ساختار و مواد شیمیایی مغز باعث تغییرات در حالت و وضع روانی می‌شود. به نظر می‌رسد برخی انتقال دهنده‌های عصبی (مواد شیمیایی که پیام‌ها را بین اعصاب ردوبدل می‌کنند)، به ویژه سروتونین، نقشی کلیدی در این مورد داشته باشند. عوامل خطر (فاکتور ریسک) متعددی برای افسرده‌خویی وجود دارد. این عوامل عبارتند از:

    • جنسیت. احتمال خطر ابتلا به افسرده‌خویی در زنان دو برابر مردان است. هر چند علت این امر نامشخص است، امّا ممکن است به دلیل عواملی نظیر تفاوت هورمونی در بعضی مراحل خاص در زندگی، مثلاً پس از حاملگی یا یائسگی باشد. نکته دیگری که در این مورد شایان توجه است این است که احتمالاً زنان بیشتر از مردان تمایل دارند نشانه‌های افسردگی خود را با پزشکان در میان بگذارند و شاید یکی از علل بروز این اختلال در زنان بیشتر از مردان همین باشد.
    • سابقه خانوادگی. افرادی که خویشاوندانی با سابقه یکی از اشکال افسردگی، به ویژه افسرده‌خویی یا افسردگی عمده دارند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلاء به افسرده‌خویی قرار دارند. این امر به ویژه در مورد منسوبین درجه اول (پدرومادر، فرزند، خواهروبرادر) صادق است.


    ادامه مطلب


  • نظرات() 
  • نوع مطلب :افسردگی‌ خفیف‌ (دیس‌تایمی‌) ،
  • درباره افسرده‌خویی

    Dysthymia که ما در زبان فارسی به آن افسرده‌خویی می‌گوئیم، در زبان یونانی به معنی «وضعیت بد ذهنی» یا «ضعف شوخ‌طبعی» است. افسرده‌خویی یک نوع اختلال حال و وضع روانی است که در آن، یک حالت افسردگی مزمن در اکثر ساعت‌های شبانه‌روز، حداقل به مدّت 2 سال وجود داشته باشد. بیماران افسرده‌خو معمولاً حالت خود را عادی تلقی می‌کنند و بسیاری از آنان اصلاً از وجود مشکل، آگاهی ندارند. هر چند افسرده‌خویی باعث نوعی اختلال در عملکرد کاری، تحصیلی و اجتماعی می‌شود امّا میزان آن به شدّت اختلالی که بر اثر افسردگی عمده (حاد) پیش می‌آید نیست.

    بروز افسرده‌خویی معمولاً تدریجی است. سن میانگین برای بروز افسرده‌خویی 31 سال است، هر چند ممکن است در بعضی افراد از خیلی زودتر یا دیرتر آغاز گردد. اغلب بیماران نمی‌توانند به طور دقیق به یاد آورند که کی برای اولین بار دچار افسردگی شدند. در کودکان و نوجوانان، تغییر حالت ممکن است به جای افسردگی به شکل زودرنجی و تحریک‌پذیری باشد و به جای دو سال، باید حداقل یک سال دوام داشته باشد.


    ادامه مطلب


  • نظرات() 
  • نوع مطلب :افسردگی‌ خفیف‌ (دیس‌تایمی‌) ،
  • افسرده خویی

    افسرده‌خویی یک نوع اختلال حال و وضع روانی است. مشخصه افسرده‌خویی، افسردگی مزمن است که حداقل به مدّت دو سال باقی مانده باشد. با وجود این، افسرده‌خویی به شدّت و حدّت افسردگی عمده (حاد) نیست. بدین معنی که هرچند افسرده‌خویی باعث نوعی اختلال در عملکرد کاری، تحصیلی و اجتماعی می‌شود امّا میزان آن به شدّت اختلالی که بر اثر افسردگی عمده پیش می‌آید نیست.

    افسرده‌خویی معمولاً به تدریج از اوایل دوران بلوغ آغاز می‌شود و بیماران معمولاً در مشخص ساختن دقیق این که کی برای اولین بار افسرده شدند با مشکل روبرو هستند. این گونه بیماران معمولاً افسردگی خود را عادی تلقّی می‌کنند. افسرده‌خویی ممکن است با سایر بیماری‌های ذهنی و روانی مثل اختلال اضطراب و سوء مصرف مواد ارتباط داشته باشد.

    به نظر می‌رسد سطح نامناسب برخی مواد شیمیایی در مغز با افسرده‌خویی ارتباط داشته باشد. این اختلال در زنان بالغ بیشتر شایع است و به نظر می‌رسد دارای یک مؤلفه ژنتیکی باشد. به همین دلیل در افرادی که رابطه نزدیک با بیماران افسرده دارند، بیشتر شایع است. شرایط پراسترس محیط زندگی (مثل تبعیض، فقر، بیماری‌های مزمن) نیز ممکن است با اختلال افسرده‌خویی ارتباط داشته باشد.


    ادامه مطلب


  • نظرات() 
  • نوع مطلب :افسردگی‌ خفیف‌ (دیس‌تایمی‌) ،
  • افسردگی‌ خفیف‌ (دیس‌تایمی‌)

    ● شرح بیماری
    افسردگی‌ خفیف‌ (دیس‌تایمی‌) عبارت‌ است‌ از افسردگی‌ مزمن‌ همراه‌ با علایمی‌ كه‌ خفیف‌تر اما درازمدت‌تر از علایم‌ دوره‌های‌ شدید افسردگی‌ هستند. شروع‌ افسردگی‌ خفیف‌ معمولاً بی‌ سروصدا است‌ و بسیاری‌ از افراد متوجه‌ تغییر در زندگی‌ خود نمی‌شوند. علایم‌ ممكن‌ است‌ در دوران‌ كودكی‌ یا نوجوانی‌ آغاز شوند و تا سال‌ها یا شاید هم‌ ادامه‌ داشته‌ باشند.

    ● علایم‌ شایع‌
    افسردگی‌ خفیف‌ این‌ طور تعریف‌ می‌شود: وجود چندین‌ مورد از علایم‌ زیر در اغلب‌ ساعات‌ روز و در اغلب‌ روزها به‌ مدت‌ دو سال‌ یا بیشتر (یك‌ سال‌ در كودكان‌ یا نوجوانان‌) به‌ طوری‌ كه‌ فرد هیچگاه‌ بیش‌ از دو ماه‌ رها از این‌ علایم‌ نبوده‌ باشد:


    ▪ نداشتن‌ اشتها یا برعكس‌ پرخوری‌
    ▪ مشكلات‌ خواب‌ (خواب‌ زیاد یا كم‌)
    ▪ فقدان‌ انرژی‌؛ احساس‌ خستگی‌ در تمام‌ اوقات‌
    ▪ مشغولیت‌ ذهنی‌ زیاد درباره‌ احتمال‌ شكست‌ در كارها و بی‌كفایتی‌، و نیز داشتن‌ افكار منفی‌ (ناامیدی‌)
    ▪ احساس‌ تأسف‌ برای‌ خود؛ منفی‌ بافی‌
    ▪ نداشتن‌ بازده‌ كاری‌ مناسب‌ در خانه‌ و محل‌ كار


    ادامه مطلب


  • نظرات() 
  • نوع مطلب :افسردگی‌ خفیف‌ (دیس‌تایمی‌) ،



  • نصرت نوجوان


    آخرین پست ها


    آمار وبلاگ

    • کل بازدید :
    • بازدید امروز :
    • بازدید دیروز :
    • بازدید این ماه :
    • بازدید ماه قبل :
    • تعداد نویسندگان :
    • تعداد کل پست ها :
    • آخرین بازدید :
    • آخرین بروز رسانی :